NOC MUZEÓW 2018 – Wieczór improwizacji muzyczno – malarskiej – 19.05.2018
O WYDARZENIU
Podczas kolejnej już Nocy Muzeów 2018 (19.05.2018) w INSTYTUCIE 116 wydarzyło się coś, co do dziś wspominamy jako jedno z tych spotkań „nie do powtórzenia”.
Wieczór improwizacji muzyczno-malarskiej „Drogi wspólne równoległe” – żywe, pulsujące działanie, w którym obraz i dźwięk powstawały równolegle, w dialogu i w czasie rzeczywistym. W tej niezwykłej improwizacji udział wzięli: Magda Raczko, Andrzej Rejman (elektronika), Louis Aluei Siciliano (trąbka) oraz Mehdi Gholami (gitara)
Wydarzeniu towarzyszyła także wystawa prac Magdy Raczko: „Ryszardowi Winiarskiemu. Obrazy. Wspomnienia” – mocne tło i ważny kontekst dla tego, co działo się tego wieczoru w przestrzeni Instytutu.
Został po nim film na YouTube, który pokazuje fragment tej atmosfery: improwizację, energię spotkania i to charakterystyczne napięcie, kiedy sztuka dzieje się „tu i teraz”, bez scenariusza – dokładnie tak, jak lubimy najbardziej.
Wernisaż: 19.05.2018
Miejsce: Galeria Instytut 116, ul. Grochowska 116, Warszawa (Praga-Południe)
Foto/Video: Regina Rudnicka, Jacek Jędrzejczak
Magda Raczko – artystka interdyscyplinarna: malarka, rysowniczka i poetka. Ukończyła warszawską ASP, a w swojej twórczości porusza się między abstrakcją, działaniami procesowymi, instalacją i performance. Jej prace często budują „przestrzenie” emocji i pamięci – obraz traktuje jak zapis stanu, a słowo jak jego echo.
Andrzej Rejman – kompozytor, aranżer, producent muzyczny i improwizujący pianista. Tworzy zarówno muzykę autorską, jak i ilustracyjną (filmową / dokumentalną), a w działaniach na żywo stawia na intuicję i dialog. Jego język muzyczny jest oszczędny, ale sugestywny – buduje napięcie tym, co między dźwiękami.
Louis Aluei Siciliano (ALUEI) – włoski kompozytor i performer (m.in. trąbka), związany z muzyką filmową i projektami autorskimi. Łączy doświadczenie kompozytorskie z brzmieniową wyobraźnią improwizatora: od elektroniki po akustyczne, surowe gesty dźwiękowe. Występuje i komponuje w wielu stylistykach, zawsze szukając „opowieści” ukrytej w barwie.
Mehdi Gholami – muzyk pochodzenia irańskiego, związany z improwizacją i brzmieniami pogranicza (folk / jazz / eksperyment). Wnosi do wspólnych działań bardzo charakterystyczny język muzyczny: oparty na rytmie, pulsie i niestandardowym prowadzeniu frazy. Jego obecność w projekcie mocno otwierała całość na inne tradycje słuchania i grania.













